در بیستوهفتمین جشنواره تجلیل از خیّرین مدرسهساز مازندران انجام شد؛
تجلیل از محبوب رضایی، خیّر مدرسهساز اهل سوادکوه شمالی
در بیستوهفتمین جشنواره تجلیل از خیّرین مدرسهساز مازندران که با حضور مدیران ارشد ملی و استانی در مجموعه دنیاز آرزوی ساری برگزار شد، از «حاج محبوب رضایی» به پاس اقدامات نیکاندیشانه وی در تجهیز و نوسازی یکی از مدارس شهرستان سوادکوه شمالی تجلیل بهعمل آمد.
به گزارش تفکر، اقدام ارزشمند خیّر نیکاندیش حاج محبوب رضایی که خود نیز فرزند گالیکلای دهستان لفور در سوادکوه شمالی است، گامی بلند در راستای ارتقای کیفیت آموزش و ایجاد محیطی مناسب برای دانشآموزان این منطقه محسوب میشود. حضور خیّرانی مانند ایشان، نقشی حیاتی در توسعهٔ زیرساختهای آموزشی و پرورشی استان ایفا میکند.
گفتنی است بیستوهفتمین جشنواره تجلیل از خیّرین مدرسهساز استان مازندران با حضور «عباد مخدومی» مشاور امور فنی و نظارت رییس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور، «سیدامیر حسینیجو» معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری مازندران، «فریدون کلبادینژاد» مدیرکل آموزش و پرورش مازندران، «مهدی استادیان ساروی» مدیرکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس استان، اعضای مجمع خیرین مدرسهساز استان مازندران در مجموعه دنیای آرزو برگزار شد.
پایگاه خبری تحلیل تفکر نیز به سهم خود این موفقیت را به حاج محبوب رضایی تبریک میگوید و قدردان تمام خیّران مدرسهسازی است که با همت والای خود، آیندهسازان ایرانزمین را یاری میکنند.
و سرانجام کنکور ...
بهخاطر شرایط جنگی فرایند برگزاری آزمون نهایی طولانی شد و بلافاصله پس از آن، کنکور و طبیعی است در چنین شرایطی نتیجهگیری هم دشوار میشود و سرجمع نمرات و امتیازات دانشآموزان اُفت خواهد کرد و یکی از نگرانیهای جدی والدینی که دختر یا پسر کنکوری دارند، همین است.
«برق خورشیدی»؛ یک تیر و چند نشان
این مسیر از آنجایی اجتنابناپذیر است که آب و خاک استان مازندران نیاز به توجه بیشتر دارد و لازم است در یک برنامه بلندمدت، تولید برق در نیروگاههای بزرگ و کوچکی که مازوت، گازوییل و حتی گاز میسوزانند و آلایندگی بسیاری دارند در این اقلیم متوقف شود و جای خود را به نیروگاههای برق خورشیدی بدهد.
«بر رسولان پیام باشد و بس»
این کلک با رویاهای چندان رقصید و این خامه بر خیالاتی بسيار، لیک زمانه گاه سر سازش ندارد و این خامه، چه سرخوردگیها دید و ببیند؛ با این همه، عشق به بیداری، راهی الّا رفتن و رسیدن نمیداند...