در بیستوهفتمین جشنواره تجلیل از خیّرین مدرسهساز مازندران انجام شد؛
تجلیل از محبوب رضایی، خیّر مدرسهساز اهل سوادکوه شمالی
در بیستوهفتمین جشنواره تجلیل از خیّرین مدرسهساز مازندران که با حضور مدیران ارشد ملی و استانی در مجموعه دنیاز آرزوی ساری برگزار شد، از «حاج محبوب رضایی» به پاس اقدامات نیکاندیشانه وی در تجهیز و نوسازی یکی از مدارس شهرستان سوادکوه شمالی تجلیل بهعمل آمد.
به گزارش تفکر، اقدام ارزشمند خیّر نیکاندیش حاج محبوب رضایی که خود نیز فرزند گالیکلای دهستان لفور در سوادکوه شمالی است، گامی بلند در راستای ارتقای کیفیت آموزش و ایجاد محیطی مناسب برای دانشآموزان این منطقه محسوب میشود. حضور خیّرانی مانند ایشان، نقشی حیاتی در توسعهٔ زیرساختهای آموزشی و پرورشی استان ایفا میکند.
گفتنی است بیستوهفتمین جشنواره تجلیل از خیّرین مدرسهساز استان مازندران با حضور «عباد مخدومی» مشاور امور فنی و نظارت رییس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور، «سیدامیر حسینیجو» معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری مازندران، «فریدون کلبادینژاد» مدیرکل آموزش و پرورش مازندران، «مهدی استادیان ساروی» مدیرکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس استان، اعضای مجمع خیرین مدرسهساز استان مازندران در مجموعه دنیای آرزو برگزار شد.
پایگاه خبری تحلیل تفکر نیز به سهم خود این موفقیت را به حاج محبوب رضایی تبریک میگوید و قدردان تمام خیّران مدرسهسازی است که با همت والای خود، آیندهسازان ایرانزمین را یاری میکنند.
انجیلسی را رها کنید
شاید این ۲ بند از خبر فرماندار بابل برای کسی که از عقبه سایت انجیلسی اطلاعی ندارد و از اساس نمیداند انجیلسی کجاست و چه بلایی بر سر جنگلهای هیرکانی منطقه طی بیش از ۲ دهه اخیر بهخاطر دپوی زباله در این نقطه آمد که در نهایت با حکم قضایی، جلوی انتقال زباله به این نقطه گرفته شد، خبری مسرتبخش باشد اما برای ما که در دهه هشتاد ۲ بار از این نقطه دیدن کردیم، چیزی جز افتادن در چرخه «آزمون و خطا» و «آزمودنِ آزمودهها» نیست.
شورای شهر؛ امید به آینده نو
ساری، این شهر کهن و تاریخی، این نگین سبز مازندران که روزگاری مرکز تمدن هیرکانیا و یادگار هزارهها تاریخ بوده است، امروز روزگار ناخوشی دارد. شهری که انتظار میرود بهعنوان مرکز استان، الگویی برای سایر شهرها باشد، خود در گیرودار معضلاتی پیچیده و دشوار دست و پا میزند.
«دونالد ترامپ» و قمار مرگبارش
کاش یک نفر او را از برق میکشید تا بداند این ماجراجوییهایی که حالا دارد در ایران انجام میدهد در مورد یک زندگی واقعی است و نه انیمیشن و بازیهای یارانهای و فیلمهای هالیوودی! زندگی واقعی مردم ایران است که بازیچهی افکار زشت این پيرمرد نامتعادل و روانپریش شده.
