به گزارش سایت تفکر؛ عشرت کراری نوشت:

درست روبه‌روی من می‌نشست؛ خانمی با وقار و البته کمی پر رمز و راز.

سال‌هایی که در ایرنا کار می‌کردم و در واحد پژوهش بودم؛ با خانم قديري جاوید آشنا شده بودم.
زنی زیبا، قدبلند، متین، آرام و در عین حال کاربلد و حرفه‌ای.

یک روز در میان سر کار می‌آمد و همیشه دوست داشتم در موردش بدانم؛ خانم پیچیده‌ای بود و کسی اطلاعات چندانی از وی نداشت.

آنقدر وزانت این همکارم دلچسب بود که روزهای شیفتش، حتما باهم سلام‌علیک داشتیم و گاهی به بهانه‌هایی از او سوال‌هایی در مورد گزارش‌هایم می‌پرسیدم.

یک روز خانم جاوید صدایم کرد و یکی از شعرهایم را نشانم داد
گفت از این شعرتان بسیار خوشم آمده و خواست که از آن استفاده کند؛ من خوشحال شدم و استقبال کردم... [کتاب شعرم را چند وقت قبل‌تر، برایش امضا کرده بودم و به او هدیه داده بودم‌]

امروز این خبر مرا در بهت و شوکی عمیق فرو برد:

منصوره قدیری خبرنگار ایرنا توسط همسرش و با ضربات دمبل به قتل رسید !

ساعتی پیش یکی از همکاران قدیمی‌ام در ایرنا با من تماس گرفت؛ در حالی‌که پریشان بود، در مورد جزئیات آن به من گفت... گفت که شنبه سر کار نیامده بود و یکی از همکاران نگرانش شد و با خواهرش تماس گرفت؛ خواهرش پیگیر ماجرا شد و با استمداد از پلیس، متوجه جسدش در منزل شدند؛ خانم قدیری یک فرزند هم دارد...

نمی‌دانم چرا نمی‌توانم این‌گونه کشته‌شدن توسط همسر را باور کنم...