به گزارش تفکر، فرماندار نوشهر با اشاره به ظرفیتهای متنوع طبیعی، فرهنگی و اقامتی این شهرستان گفت: نوشهر با دارا بودن هتلها، متلها و مراکز ممتاز پذیرایی و برخورداری از انواع ظرفیتهای گردشگری میتواند به یکی از قطبهای اصلی گردشگری ایران تبدیل شود.
وی در همین زمینه افزود: وجود جاذبههای طبیعی از جمله دریا، جنگلهای باستانی، رودخانهها، آبشارها و دریاچهها در کنار جاذبههای فرهنگی و تاریخی، فرصتهای کمنظیری برای توسعه گردشگری در نوشهر فراهم کرده است.
فرماندار نوشهر ادامه داد: از ۲۹ نوع گردشگری رایج در دنیا، شهرستان نوشهر تقریباً در اغلب حوزهها از جمله گردشگری میراثی، علمی به واسطه وجود دانشگاهها، کشاورزی با محوریت باغات گل و گیاهان زینتی، گردشگری دریامحور، خوراک و روستایی دارای ظرفیت و زیرساخت است، به همین دلیل این منطقه میتواند مقصدی جذاب برای گردشگران داخلی و خارجی باشد.
جهانشاهی گفت: در راستای سیاستهای دولت چهاردهم و تحقق شعار سال، فرش قرمز برای سرمایهگذاران پهن خواهد شد و همه ظرفیتهای شهرستان در خدمت رونق اقتصادی و گردشگری قرار میگیرد.
وی در پایان گفت: نوشهر به واسطه ظرفیتهای گسترده در بخش گردشگری، کشاورزی و اقتصادی، نیازمند حضور و سرمایهگذاری فعالان اقتصادی است و حمایت همهجانبه دولت چهاردهم از بخش خصوصی میتواند این شهرستان را به یکی از مهمترین قطبهای گردشگری و سرمایهگذاری کشور تبدیل کند.
انجیلسی را رها کنید
شاید این ۲ بند از خبر فرماندار بابل برای کسی که از عقبه سایت انجیلسی اطلاعی ندارد و از اساس نمیداند انجیلسی کجاست و چه بلایی بر سر جنگلهای هیرکانی منطقه طی بیش از ۲ دهه اخیر بهخاطر دپوی زباله در این نقطه آمد که در نهایت با حکم قضایی، جلوی انتقال زباله به این نقطه گرفته شد، خبری مسرتبخش باشد اما برای ما که در دهه هشتاد ۲ بار از این نقطه دیدن کردیم، چیزی جز افتادن در چرخه «آزمون و خطا» و «آزمودنِ آزمودهها» نیست.
شورای شهر؛ امید به آینده نو
ساری، این شهر کهن و تاریخی، این نگین سبز مازندران که روزگاری مرکز تمدن هیرکانیا و یادگار هزارهها تاریخ بوده است، امروز روزگار ناخوشی دارد. شهری که انتظار میرود بهعنوان مرکز استان، الگویی برای سایر شهرها باشد، خود در گیرودار معضلاتی پیچیده و دشوار دست و پا میزند.
«دونالد ترامپ» و قمار مرگبارش
کاش یک نفر او را از برق میکشید تا بداند این ماجراجوییهایی که حالا دارد در ایران انجام میدهد در مورد یک زندگی واقعی است و نه انیمیشن و بازیهای یارانهای و فیلمهای هالیوودی! زندگی واقعی مردم ایران است که بازیچهی افکار زشت این پيرمرد نامتعادل و روانپریش شده.