به گزارش تفکر، مسابقات جام جهانی فوتبال هنرمندان در مسکو آغاز شد و تیم ملی فوتبال هنرمندان جمهوری اسلامی ایران که در گروه D این رقابتها با تیمهای کرهجنوبی، صربستان و قرقیزستان همگروه شده، در نخستین دیدار از دور مقدماتی به مصاف قرقیزستان رفت.
این مسابقات با حضور ۱۶ تیم از قارههای مختلف در چهار گروه چهار تیمی برگزار میشود و تیم ملی فوتبال هنرمندان ایران که در سال ۲۰۱۶ میلادی موفق به کسب عنوان قهرمانی شد، با ترکیبی از هنرمندان، بازیگران سینما و تلویزیون و نیز پیشکسوتان فوتبال در این رقابتها حضور پیدا کرده و ملیپوشان امیدوارند با صعود از دور مقدماتی و رسیدن به جمع تیمهای پایانی، نماینده شایستهای برای ورزش، فرهنگ و هنر ایرانزمین در عرصهای بینالمللی باشند.
در این دوره از مسابقات، هنرمندان و بازیگران شناختهشدهای از جمله مجید مشیری، سید جواد هاشمی، محسن تنابنده، احمد مهرانفر، کامبیز دیرباز (مازندرانی)، علی لهراسبی، حسین پورکریمی، سامان صفاری و سعید بحری (مازندرانی) و جعفر عزتی جمعی دیگر از هنرمندان کشور، لباس تیم ملی هنرمندان را بر تن کردهاند.
در بخش فوتبال نیز، برخی چهرههای نامآشنای فوتبال ایران از جمله ابراهیم میرزاپور، دروازهبان اسبق تیم ملی فوتبال ایران، مجتبی شیری و مهدی صالحپور حضور دارند.
مهدی پاشازاده، سرمربیگری و مهدی خانمیرزایی نیز مربیگری تیم فوتبال هنرمندان کشورمان را برعهده دارند.
سید جواد هاشمی علاوه بر کاپیتانی تیم هنرمندان، سرپرستی تیم را نیز بر عهده دارد.
انجیلسی را رها کنید
شاید این ۲ بند از خبر فرماندار بابل برای کسی که از عقبه سایت انجیلسی اطلاعی ندارد و از اساس نمیداند انجیلسی کجاست و چه بلایی بر سر جنگلهای هیرکانی منطقه طی بیش از ۲ دهه اخیر بهخاطر دپوی زباله در این نقطه آمد که در نهایت با حکم قضایی، جلوی انتقال زباله به این نقطه گرفته شد، خبری مسرتبخش باشد اما برای ما که در دهه هشتاد ۲ بار از این نقطه دیدن کردیم، چیزی جز افتادن در چرخه «آزمون و خطا» و «آزمودنِ آزمودهها» نیست.
شورای شهر؛ امید به آینده نو
ساری، این شهر کهن و تاریخی، این نگین سبز مازندران که روزگاری مرکز تمدن هیرکانیا و یادگار هزارهها تاریخ بوده است، امروز روزگار ناخوشی دارد. شهری که انتظار میرود بهعنوان مرکز استان، الگویی برای سایر شهرها باشد، خود در گیرودار معضلاتی پیچیده و دشوار دست و پا میزند.
«دونالد ترامپ» و قمار مرگبارش
کاش یک نفر او را از برق میکشید تا بداند این ماجراجوییهایی که حالا دارد در ایران انجام میدهد در مورد یک زندگی واقعی است و نه انیمیشن و بازیهای یارانهای و فیلمهای هالیوودی! زندگی واقعی مردم ایران است که بازیچهی افکار زشت این پيرمرد نامتعادل و روانپریش شده.
