به گزارش تفکر، نماینده مردم بابلسر و فریدونکنار در مجلس شورای اسلامی گفت: هرگونه پیشرفت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بدون تکیه بر سرمایه اجتماعی و فرهنگ غنی، ناپایدار خواهد بود و از همین رو، سرمایهگذاری در حوزه فرهنگ یک ضرورت ملی است.
وی با اشاره به تأکید حاکمیت بر لزوم فرهنگسازی در موضوعاتی نظیر حجاب و سبک زندگی، افزود: این رویکرد خود نشاندهنده اهمیت کار فرهنگی است، اما نقد موجود نسبت به بودجه نهادهای فرهنگی، ناظر بر حذف این بودجهها نیست، بلکه بر میزان اثربخشی و عدالت در نحوه تخصیص منابع تمرکز دارد.
نماینده بابلسر و فریدونکنار تصریح کرد: پیش از هر اقدامی، باید بنگاهها و هلدینگهای مالی زیانده که به حیات خلوتهای غیرمولد تبدیل شده و بار مالی بر دوش بودجه عمومی گذاشتهاند، مورد اصلاح قرار گیرند؛ این موضوع یک ضرورت مدیریتی و اقتصادی است.
باقرزاده با تأکید بر لزوم بازنگری ساختاری در بخش فرهنگ، خاطرنشان کرد: بودجه فرهنگی نباید صرفاً صرف هزینههای جاری، اداری و نهادهایی شود که خروجی قابل سنجش در سطح جامعه ندارند و راهحل، نه حذف کامل بودجه فرهنگی و نه افزایش بیضابطه آن، بلکه اصلاح نظام تخصیص و نظارت است.
وی افزود: منابع فرهنگی باید به سمت فعالیتهای شفاف، مردمی و نتیجهمحور هدایت شود؛ فعالیتهایی که با بدنه جامعه ارتباط مستقیم داشته و به تولید محتوای ارزشمند و تقویت هویت ملی منجر شود.
عضو مجمع نمایندگان استان مازندران تأکید کرد: موضع ما در مجلس، حمایت از بودجه فرهنگی مؤثر و هدفمند است؛ بودجهای که با تحول در نحوه هزینهکرد و ارزیابی عملکرد نهادهای فرهنگی همراه باشد.
و سرانجام کنکور ...
بهخاطر شرایط جنگی فرایند برگزاری آزمون نهایی طولانی شد و بلافاصله پس از آن، کنکور و طبیعی است در چنین شرایطی نتیجهگیری هم دشوار میشود و سرجمع نمرات و امتیازات دانشآموزان اُفت خواهد کرد و یکی از نگرانیهای جدی والدینی که دختر یا پسر کنکوری دارند، همین است.
«برق خورشیدی»؛ یک تیر و چند نشان
این مسیر از آنجایی اجتنابناپذیر است که آب و خاک استان مازندران نیاز به توجه بیشتر دارد و لازم است در یک برنامه بلندمدت، تولید برق در نیروگاههای بزرگ و کوچکی که مازوت، گازوییل و حتی گاز میسوزانند و آلایندگی بسیاری دارند در این اقلیم متوقف شود و جای خود را به نیروگاههای برق خورشیدی بدهد.
«بر رسولان پیام باشد و بس»
این کلک با رویاهای چندان رقصید و این خامه بر خیالاتی بسيار، لیک زمانه گاه سر سازش ندارد و این خامه، چه سرخوردگیها دید و ببیند؛ با این همه، عشق به بیداری، راهی الّا رفتن و رسیدن نمیداند...