عشرت کراری_ ستیغ آفتابِ دانایی، می‌کشد خط‌های روشنش را بر بطالتِ عمر؛ زهی پویندگان این راهِ ناهموار ! پیمان، میان علقه است و اجبار تعهد؛ هرگز جولانی جهت سفلگی و بدعهدی نخواهد بود.
 

این کلک با رویاهای چندان رقصید و این خامه بر خیالاتی بسيار، لیک زمانه گاه سر سازش ندارد و این خامه چه سرخوردگی‌ها دید و ببیند؛ با این همه، عشق به بیداری، راهی الّا رفتن و رسیدن نمی‌داند...

این راه راستین، باید که به کردار نیک آراسته باشد و غرض هر چه هست چیزی جز رضایت حق نیارد. کلمه، چراغ روشن می‌سازد؛ این مشکات، مقدس است که راه از بیراهه سوا می‌کند و صاحب‌خبر را از ضلالت وا می‌رهاند؛ پس وای بر صاحبان واژه‌هایی که تاریکی برگزینند بر روشنایِ خردورزی.
 

عشق‌ورزی با کلمه را باید شناخت و مخاطب را باید گرامی داشت چرا که حقیقت پیام، منتهای رسالت است و آرمان است و شرافت. اگر که هم داعیه‌‌ی فرهنگ باشد و هم دغدغه‌ی عشق؛ لیک این مسئولیت منتخب، سخت بر گرده‌ی اهالی‌اش است؛ پرهیز و جسارت توامان.

باری زندگی، در سایه‌سار وقایعِ ناشناخته و متنوع زیست می‌شود؛ پس این چراغ باید به دست وقایع‌نگاران روشن بماند، چراغ روشنگری و دانایی؛ شرط اما پرهیزگاری است از تغافل و اشراف به رسالت؛ رسالت قلم و تعلق خاطر به این انتخاب...

باید که نظر به آسمان باشد؛ بلندمنظر و دور از دسترس، چنین آسمانی، جایگاه ستارگانش همان درخشش مدام است در اوج، نی فتاده در خاک غفلت و بلاهت...

ایام بر اهلش مبارک که یعنی هم برکت فراوان باشد بر رسولان، هم تبرک این رسالت نصیب یاران، که از صراط مستقیم، انحرافی نیابند؛ آمین یا رب‌العالمین.
 

**حبل المتین

این روزنامه از ۲۷ آذر ۱۲۷۲ تا ۱۸ آذر ۱۳۰۹ ( ۱۹ دسامبر ۱۸۹۳ تا ۹ دسامبر ۱۹۳۰) شمسی به چاپ رسید. اولین شماره روزنامه حبل‌المتین کلکته در دهم جمادی الثانی ۱۳۱۱ ق / ۱۲۷۲ ش در شهر کلکته هند منشر شد. توانایی و تسلط نویسنده آن بر نوشتن و درج مقالات سیاسی و انتقاد آمیز، رایگان و مجانی بودن آن، داشتن نماینده در سایر نقاط از جمله مصر و روسیه، توزیع هرهفته بین علمای نجف و سایر روشنفکران به میزان ۵ هزار نسخه در ۱۰ سال از ویژگی‌هایی بود که باعث شد بین عوام و خواص بتواند به محبوبیت برسد. حتی چاپ آزادانه نزدیک ۴۰ سال در خارج از کشور نیز تاثیر مهمی بر این موضوع گذاشت. مدیر این روزنامه سید جلال‌الدین مویدالاسلام بوده است و در دروان مظفر الدین شاه قاجار منتشر می‌شد.