یادداشت رسیده به «تفکر» بهمناسبت ۱۵ مهر -روز ملی روستا- خطاب به اعضای شورا و دهیاران؛
نگاه مدرن به مدیریتِ روستاها
متاسفانه اداره امور روستاها فاقد راهبرد، برنامه مدون و خط مشی مشخص است و کارها بهطور سنتی پیش میرود و به همین دلیل است که مشکلات انباشته میشود و منابعی که در اختیار دارند اثربخشی و کارآیی لازم را ندارد.
به گزارش تفکر، حکمرانی در عصر مدرن الزامات حرفهای، تخصصی و عالمانه دارد حتی برای کوچکترین نهاد اجتماعی از خانواده گرفته تا یک روستای بیست خانواره و همچنین روستای بزرگ با جمعیت بالا !
متاسفانه اداره امور روستاها فاقد راهبرد، برنامه مدون و خط مشی مشخص است و کارها بهطور سنتی پیش میرود و به همین دلیل است که مشکلات انباشته میشود و منابعی که در اختیار دارند اثربخشی و کارآیی لازم را ندارد.
اداره امور روستا بهعنوان کوچکترین عضو تقسیمات کشوری نیازمند برنامه و حکمرانی معطوف به اسناد بالادستی است تا به سمت توسعه پایدار یا پیشرفت و تعالی رهنمون شود.
اعضای شوراهای روستا و دهیاران باید با مشورت کارشناسان محلی متناسب با ظرفیتها، مزیتها، چالشها و مقتضیات روستای خود سه برنامه جامع کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت، طراحی و تدوین نمایند.
فرمانداریها و بخشداریها با همکاری سایر دستگاههای اجرایی و برگزاری دورههای آموزشی، ارائه الگوها و مشوقهای انگیزشی، روندهای سنتی مدیریت و اداره امور روستا را از نهاد بودجهبر و ایستا به کانون مشارکتافزا و حرکتبخش تغییر دهند.
مجموعه مسائل اجتماعی، اقتصادی و تولیدی، فرهنگی و آموزشی، عمرانی، بهداشتی، زیستمحیطی، رفاهی، ورزشی منابع و مصارف یک روستا باید در چارچوب یک سند منسجم با عنوان «برنامه روستای من» مکتوب، تصویب و اجرایی شود تا شاهد پیشرفت و آبادانی روستای باشیم.
تشکیل «شورای عمران و توسعه روستاها» با حضور جوانان و زنان و با هدف عبور از مدیریت سنتی؛ اتاق فکر توسعه و تعالی روستاها و از الزامات حکمرانی مطلوب محلی است.
** ایرج نیازآذری؛ روزنامهنگار و فعال فرهنگی و اجتماعی
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.
