لطفا با مسائل کشوری که درگیر بحران انرژیهای حیاتیست، احساسی برخورد نکنید!
مدیتیشن بر مدارِ بیبرقی
چقدر زشت است در مملکتی مثل ایران که فقط خودمان میدانیم چهاندازه باکلاس و متمدن هستیم؛ ساعتها برای بازگشت آنتن و نتِ موبایل، چشم به گوشی بدوزیم و از آنجا که کار ما و جمعیت بسیاری از مردم کشور، به موبایل گره خورده؛ چشممان نابود، ذهنمان مضطرب و قلبمان نگران است.
به گزارش تفکر؛
قطعی برق برای ساعتهای متمادی آنقدر استرسآفرین ظاهر شده که خشم و عصبانیت از سر و روی ملت میبارد. چرا که همزمان با برق؛ آب، اینترنت، آنتن موبایل و دهتا چیز دیگر هم قطع میشود.
عوارضِ عصبیکننده و تنشزایِ همین یکقلم قطعی برق، برای تا آخر عمرمان کافیست ! مثلا قرار است به یک جلسه مهم بروی و نمیدانی وقتی آماده شدی، ریموت درب پارکینگ کار میکند یا نه !! چه فشاری به سیستم اعصاب تحمیل میشود...
برق که قطع میشود؛ پیوند با زندگی نیز قطع است ! امروزه شمع، کاربرد لاکچری دارد جهت مدیتیشن و شاعرانگی ! صد سال قبل نیست که بنشینیم در تاریکی با نور شمع، دور هم زندگی کنیم، خاطره بگوییم و تخمه بشکنیم.
بنابراین لطفا با مسائل کشوری که درگیر بحران انرژیهای حیاتیست، احساسی برخورد نکنید ! الان هر یک دقیقه قطعی برق، مساویاست با نابودی کسب و کار، تولید و مهمتر از همه روان!
حالا در همین وضع، عدهای چسبیدهاند به برجستهکردن رفتارهای عاطفی مسئولان کشور؛ انگار نه انگار که مردم دارند با این «ناترازیها» خورد و خاکشیر میشوند.
ما ۲ درجه نه؛ چندین درجه کم کردیم آن لعنتیها را...
ما به صرفهجویی پایبندیم در حدی که در خانه، لباسهای پشمی و جورابها را روی هم_ روی هم میپوشیم. ما برای کشورمان همه کار میکنیم.
شما در چه حالید؟! آیا به توسعه زیرساختهای نیروگاهی و افزایش تولید فکر میکنید ؟ آیا میدانید این ناترازی کوفتی تنها با افزایش تولید درمان خواهد شد ؟ مدیتیشن کنید بر مدارِ بیبرقیهایی که قرار را از زندگی مردمتان فراری داده !
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.
