رییس دانشگاه علوم پزشکی مازندران با اشاره به منابع محدود و نیازهای فزاینده:
عبور از الگوهای گذشته نظام سلامت یک ضرورت است
«محمدصادق رضایی» در جلسه مدیران و معاونان گفت: عبور از الگوهای گذشته نظام سلامت ضرورتی اجتنابناپذیر است زیرا که منابع محدود است، نیازها افزایش یافته و مردم به ما اعتماد کردهاند و ما باید این اعتماد را با تصمیمهای هوشمند، شجاعانه و عادلانه پاسخ دهیم.
به گزارش تفکر، رییس دانشگاه علوم پزشکی مازندران با اشاره به رویکرد جدید مدیریتی دانشگاه افزود: مدیریت عادی باید جای خود را به مدیریت اولویتمحور و تابآور بدهد و ما امروز در شرایطی هستیم که دیگر نمیتوانیم به شیوه گذشته مدیریت کنیم
محمدصادق رضایی محور کلیدی این نشست و تدوین سناریوهای پیشبینیشده را، تعیین شاخصهای حیاتی و مشخص نمودن اولویتهای راهبردی عنوان و تصریح کرد: مشکل ما تنها کمبود تخت یا دارو نیست؛ مسأله اصلی، نحوه تصمیمگیری در شرایط دشوار است و امروز بیش از هر زمان دیگری به شاخصهای دقیق، معیارهای روشن و مدیرانی نیاز داریم که بتوانند با شجاعت، عقلانیت و مسئولیتپذیری، تصمیمهای مؤثر و عادلانه اتخاذ کنند.
رییس دانشگاه علوم پزشکی مازندران همچنین با تأکید بر ضرورت مدیریت هزینهها و صیانت از منابع سلامت خاطرنشان کرد: منابع مالی که در جای درست مصرف نشود، از حق یک بیمار نیازمند گرفته شده است، پس مدیریت منابع برای ما یک تکلیف اخلاقی است، نه صرفاً یک الزام اداری.
وی در ادامه، چهار اصل راهنمای مدیریت دانشگاه در شرایط دشوار را تشریح کرد و گفت: اول، عدالت؛ یعنی خدمات حیاتی باید برای همه مردم، در همه نقاط استان حفظ شود و هیچکس به دلیل محل زندگی یا وضعیت اقتصادی از دسترسی به خدمات پایه محروم نشود. دوم، عقلانیت؛ یعنی منابع محدود را باید در جایی به کار برد که بیشترین اثر را بر سلامت مردم داشته باشد. سوم، شجاعت؛ یعنی باید برنامههای کماثر را متوقف کنیم، حتی اگر سخت باشد و چهارم، مسئولیت؛ یعنی در این مسیر دشوار، کنار کارکنان، دانشجویان و مردم میمانیم.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.