به گزارش تفکر، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران، با ابراز خرسندی از حضور پررنگ دو اثر نمایشی از این استان در چهلوچهارمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، تصریح کرد: حضور هنرمندان متعهد و خلاق مازندران در رویدادهای ملی و بینالمللی، مایه افتخار و سربلندی جامعه هنری استان است.
وی با اشاره به نمایش «گویا، گویا گویهایش را گم کرده» به نویسندگی و کارگردانی «فریبرز رسولیپور» از تنکابن که در روز یکشنبه ۵ بهمنماه جاری در تالار حافظ تهران به روی صحنه میرود، افزود: این اثر نمایشی، جلوهای از نگاه نو و دغدغههای هنرمندان ماست که با سبک و سیاقی متفاوت وارد این عرصه شده است و به همین سبب امیدواریم مورد توجه و استقبال علاقهمندان به هنر نمایش قرار گیرد.
محمد محمدی، همچنین به اثر نمایشی «بیستویک» به نویسندگی و کارگردانی «محسن اردشیر» از آمل اشاره کرد و گفت: این نمایش نیز در روز جمعه ۱۰ بهمنماه در تماشاخانه ایرانشهر، تالار استاد سمندریان اجرا میشود که فرصتی مغتنم برای نمایش توانمندیهای تئاتر استان در سطح کشور است.
مدیرکل فرهنگ مازندران تاکید کرد: ما در ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، همواره حامی هنرمندان خود هستیم و تلاش میکنیم تا بسترهای لازم برای رشد و تعالی آنان فراهم شود چرا که معتقدیم جشنواره تئاتر فجر، ویترینی ارزشمند برای نمایش این استعدادهاست و از اینرو امیدواریم شاهد موفقیتهای بیشتر هنرمندان مازندرانی در این عرصه باشیم.
محمدی، هنرمندان تئاتر استان، مردم و تمامی علاقهمندان به هنرهای نمایشی را به تماشای این دو اثر هنرمندان مازندرانی دعوت کرد و گفت: حضور گرم شما در سالنهای نمایش، دلگرمی بزرگی برای هنرمندانمان و مشوقی برای خلق آثار فاخرتر در آینده خواهد بود و امیدوارم با این حمایتها، شاهد درخشش تئاتر استان در مهمترین رویداد تئاتری کشور باشیم.
وی در پایان از تمامی عوامل اجرایی، هنرمندان و دستاندرکاران این دو اثر نمایشی تقدیر و تشکر و برایشان در این رویداد مهم هنری آرزوی موفقیت کرد.

«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.