نماینده مرم قائمشهر، جویبار، سیمرغ و سوادکوه در مجلس:
مدیران استان در موضوع پسماند، کارنامه موفقی ندارند
«عمران عباسی کالی» با تأکید بر اینکه پسماند اَبَرچالش مازندران است گفت: بهرغم هزینههای میلیاردری انجام شده برای این منظور طی ۳۰ سال اخیر اما سه درصد هم نتیجه برای استان در برنداشته است که بتوان از آن بهعنوان کارنامه موفق نام برد.
به گزارش تفکر، نماینده مردم قائمشهر، جویبار، سیمرغ و سوادکوه در مجلس شورای اسلامی از پسماند و مدیریت آن بهعنوان معضل همیشگی و اَبَرچالش استان مازندران و شهرستانهای حوزه انتخابیه خود برشمرد.
عمران عباسی کالی افزود: برای رفع معضل پسماند طی سالهای مختلف اقدمات زیادی انجام شد و برای این منظور نیز اعتبارات کلان هزینه شده است.
وی ادامه داد: مازندران به دلیل وجود درختان و جنگلهای انبوهی که در آن قرار دارد، فضا و امکان مناسب برای ایجاد سایتهای زباله و پسماند در آن وجود ندارد و به همین دلیل باید از راهکارهای بهداشتی و مدرن برای این منظور استفاده کرد.
عضو مجمع نمایندگان استان مازندران همچنین به معضل هدررفت آب در شهرستانهای مازندران به دلیل فرسودگی شبکههای انتقال آب اشاره و خاطرنشان کرد: بهطور مثال در قائمشهر ۵۰ درصد هدررفت آب داریم.
وی تصریح کرد: نتایج حاصل نشان میدهد، ۶ هزار و ۱۵۶ کیلومترمربع از مساحت استان مازندران (معادل ۶۸ درصد از کل استان) جز مناطق ممنوعه برای دفن زباله محسوب شده و تنها ۳۲ درصد از مساحت کل استان شرایط اولیه برای دفن بهداشتی زبالههای شهری را دارا است.
این نماینده مجلس تصریح کرد: مناطق مجاز اولیه، براساس فاصله مطلوب از عوارض مورد نظر، طبقهبندی و اولویتدهی شدهاند، این مناطق به ۳ دسته کاملا مناسب، نسبتاً مناسب و کمترمناسب تفکیک شدهاند. به این ترتیب ۲۴ هزار و ۵ کیلومترمربع از مساحت استان دارای شرایط با مطلوبیت کم، ۴ هزار و ۹۱۴ کیلومترمربع دارای شرایط نسبتاً مطلوب و ۲۸۱ کیلومتر مربع دارای شرایط کاملا مطلوب و مناسب جهت دفن بهداشتی زباله تشخیص داده شد.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.