یادداشت « دبیر همایش آب، خاک و تغییر اقلیم استان مازندران» درخصوص ریشههای ناترازی آبی؛
روزی که «آب» سیاسی شد !
«سعید شعبانی» با اشاره به حاد شدن بحران آب در کشور و همچنین کمبود این مایهی حیات در مناطقی از استان مازندران گفت: ما بهکرات شاهد بودیم سیاسیون از وعده انتقال آب و سدسازی در طول چهار دهه گذشته بهعنوان یک ابزار برای کسب رأی استفاده میکردند.
به گزارش تفکر، دبیر همایش آب، خاک و تغییر اقلیم استان مازندران گفت: طرحهای انتقال آب میانحوضهای - انتقال آب از یک حوضه آبریز به حوضه دیگر- که سهمی عمده در نابودی منابع آبی کشور داشته و دارد و درحال حاضر نیز غیرقانونی است، هنوز هم با اصرار برخی نمایندگان و مافیای آب، در حال اجرا است مانند طرح سد فینسک یا برنامه انحراف آب از بالادست رودخانه تجن به سمت استان سمنان.
دبیرِ خانه کشاورز استان مازندران گفت: نتیجه استفاده از آب بهعنوان یک ابزار سیاسی موجب شد بدیهیات و واقعیتهای اقلیمی و جغرافیایی کشور نادیده گرفته شود، کشوری که دارای آب و هوای خشک و نیمهخشک است و مصرف آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب باید همراه با عقلانیت و تدبیر باشد.
وی افزود: مدیران، تصمیمسازان و سیاسیون چندین سال هشدارهای دلسوزان و زنگهای خطر برای خشکسالی را ناشنیده گرفتند تا جاییکه به تعبیر برخی کارشناسان، از نظر آبی به افلاس و ورشکستگی رسیدیم.
سعید شعبانی گفت: هشدارهای آبی در ایران از اواخر دهه هفتاد و زمانی که جمعیت ایران هنوز با 90 میلیون فاصله بسیار داشت، بارها طرح میشد و مدیران توجهی به آن نداشتند و مشخص است که امروز مقابله با ناترازی آبی، بسیار دشوار است ضمن اینکه آسیبی غیرقابل جبران به پهنههای زیستی وارد شد.
دبیر همایش آب، خاک و تغییر اقلیم استان مازندران همچنین گفت: نکته بسیار مهم این است که هنوز هم حقایقی چون فرونشستهای پیدرپی در مناطق مهم کشور که نتیجه خالی شدن سفرههای آب زیرزمینی است، به اطلاع مردم رسانده نمیشود و هنوز هم برخی تصور میکنند با یک سالِ پرباران، مشکل حل خواهد شد در حالیکه مردم حق دارند واقعیتهای تلخ پیشِ رو را بدانند تا در مقابله با ناترازی آبی که خطرناکترین نوع ناترازی است، همراه مدیران باشند.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.