به گزارش تفکر، طی هفته‌های جاری و به دلیل کمبود عرضه برنج در بازار، قیمت طارم محلی مازندران به کیلویی حدود 300  تا 350 هزار تومان رسید، قیمتی که برای  تولیدکنندگان برنج هم فَرَح‌انگیز است و هم حُزن‌آلود؛ فَرَح‌انگیز از این منظر که این امید را در میان تولیدکنندگان برنج و کشاورزان زحمت‌کش مازندران زنده کرد که تا یک‌ماه آینده نیز قیمت منطقی و مقرون به صرفه خود را حفظ کند و آنان بتوانند از رنج خود، سودی ببرند و حُزن‌انگیز از این منظر که به خاطر دارند مرداد سال گذشته همین برنج را حدود یک چهارم این قیمت به واسطه‌ها و دلالان فروختند.   

اگر می‌بینیم بسیاری از جوانان تمایلی به کار در مزارع آبا و اجدادی خود ندارند و ترجیح می‌دهند برنجستان‌های خود را به فروش برسانند به همین دلیل است که می‌بینند برنج‌کاری برای پدران آنان، سود چندانی نداشته است جز خط سیاهی بر رخسار آنان و دستانی خالی.

قیمت نهاده‌های کشاورزی چون کود و سم و همچنین دست‌مزد کارگر به اندازه‌ای زیاد است که کشاورزان برخی سال‌ها مانند مرداد 1403 در نهایت محصول خود را با زیان به فروش رساندن یا سود چندانی دریافت نکردند و بسیاری از آنان از تولید و تلاش در صف امنیت غذایی کشور، ناامید و دلسرد شدند. 

حدود یک‌ماه تا فصل برداشت طارم محلی مازندران باقی مانده است و طبیعی است زمانی که عرضه محصولی زیاد شود، قیمت نیز کاهش می‌یابد و کشاورزان هم توقع ندارند در زمان برداشت، خریداران برنج آنان را کیلویی 350 هزار تومان خریداری کنند اما لازم است اعضای مجمع نمایندگان استان، جهاد کشاورزی مازندران و همچنین معاونت هماهنگی امور اقتصادی استانداری طی کمتر از یک ماهی که به برداشت برنج زمان مانده است، نظارت کنند تا مانند سال قبل، قیمت برنج سقوط آزاد نکند و به کیلویی هشتاد هزار تومان نرسد.

اگر تولیدکننده مازندرانی با همه مشکلات، در این صف تلاش و مجاهدت می‌کند مدیران و نمایندگان نیز باید وظیفه خود را انجام دهند و در عمل از کشاورزان حمایت کنند و اجازه ندهند حاصل رنج آنان در جیب واسطه‌ها جمع شود.