یادداشت رسیده به «تفکر» درخصوص چالشها و آینده صنعت ساختمان؛
ضرورت تغییر سیاستها به نفع خانهدار شدن مردم
افزایش قیمت نهادههای موثر بر قیمت تمامشده ساختمان مثل مجوزها، زمین، مواد اولیه و هزینههای کارگری، موجب افزایش قیمت تمامشده مسکن میشود به همین دلیل، سیاستگذاریها در صنعت ساختمان چه در صنعتیسازی و چه تجاریسازی نتوانسته است به خانهدار شدن مردم کمک کند.
شهرداریها موتور محرک و سیاستگذار اصلی برای تأمین مسکن مناسب هستند و حذف و یا کاهش نهادهای موثر بر قیمت تمامشده، باعث رونق بازار مسکن خواهد شد.
افزایش قیمت نهادههای موثر بر قیمت تمامشده ساختمان مثل مجوزها، زمین، مصالح و هزینههای کارگری، موجب افزایش قیمت تمامشده مسکن میشود. به همین دلیل، سیاستگذاریها در صنعت ساختمان چه در صنعتیسازی و چه تجاریسازی نتوانسته است به خانهدار شدن مردم کمک کند.
یکی از دلایل اصلی عدم توانایی مردم در خرید خانه، بالابودن قیمت تمامشده تولید مسکن و غیراقتصادی شدن تولید و قیمت تمامشده ساختمان است.
قرار بود شهرداریها بر اساس اسناد بالادستی در پایان برنامه پنج ساله چهارم توسعه کشور به عوارض صدور پروانه ساختمانی با قیمت صفر برسند و تمرکز درآمدی شهرداریها، از محل درآمدهای پایدار و درآمد های عمومی و اختصاصی باشد.
بیتوجهی اکثر شهرداریها به کاهش هزینهها بهویژه هزینههای پرسنلی و عدم توجه به چابکسازی سازمانی، باعث شده که شهرداریها در سالهای اخیر هزینههای صدور پروانه ساختمانی را بر خلاف نظر قانونگذار و ساختار قانون درآمدهای پایدار صدها درصد افزایش بدهند تا بتوانند به نوعی سازمانهای خودشان را مدیریت کنند و مشخص بود که این موضوع نمیتواند تا بینهایت ادامه یابد.
اکنون شاهدیم که آثار زیانبار این روند غیرکارشناسی مثل بهمن بر روی خود شهرداریها سقوط کرده است و شهرداریها با کاهش شدید میزان صدور پروانه ساختمانی و به تبع آن، درآمد و ناترازی شدید مواجه شدهاند.
به قلم: محسن رضایی
کارشناس حوزه ساختمان و شهردار اسبق محمودآباد و چمستان
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.
