یادداشت رسیده به «تفکر» در پیوند با تلاش ارزشمند دستگاهها و بخشهای کشیکها در روزهای خاص سال؛
شِما همهی خِنا بدون !
هریک از ما شهروندان برای برخی روزهای سال برنامه مشخصی داریم چه مناسبت مذهبی باشد مثل ایام تاسوعا و عاشورا و شبهای احیا یا اعیاد باشد و روزهای خاص مثل زمان «سال تحویل» و «سیزده بهدر» که بهصورت خانوادگی یا شخصی از این فرصتها بهرهمند میشویم اما دستگاهها و بخشهایی هستند که در این روزهای خاص سال نمیتوانندکنار خانواده خود باشند چون کشیک هستند.
به گزارش تفکر، لذت کنار هم بودن در شادیها و ضرورت با هم بودن در مصیبتها را حتماً در زندگیمان تجربه کردهایم اما برخی افراد هستند که به اعتبار شغلشان در همین روزهای خاص سال نیز وظیفه دارند در محل کارشان شیفت یا به اصطلاح کشیک باشند و علیرغم حقوق و مزایای کم، همواره برای سفر و مهمانی رفتن یا انجام کارهای شخصی در محدودیت سازمانی هستند.
مشاغلی مثل کادر درمان و پرستاران، نیروهای امدادی و شرکتهای خدماتی، پرسنل حراست، کارمندان صدا و سیما، مهندسان و کارکنان نیروگاهها، کادر پرواز، کارخانجات، نیروهای نظامی و انتظامی و حتی تلاشگران بخش خصوصی و عمومی مثل نانواییها، هتل و رستوران، شبکه حمل و نقل و بسیاری از مشاغل دیگر که امر خدمترسانی به مردم را در روزهای تعطیل و خاص به عهده دارند.
این مطلب را به این خاطر نوشتم تا یک خدا قوت مخصوص گفته باشم به این عزیزان خدوم و مهرآفرین که بهدور از خانواده و در روزهای خاص مشغول خدمت هستند و بهعنوان یک شهروند خدمتگیرنده از یکایکشان تشکر و قدردانی کرده باشم و ضمن تبریک و شادباش عید نوروز و فطر به همه این نور چشمان بگویم:
شمه خسته تنه بلاره، شمه وجود سلامت باشه، شما همه خنابدون.
و سرانجام کنکور ...
بهخاطر شرایط جنگی فرایند برگزاری آزمون نهایی طولانی شد و بلافاصله پس از آن، کنکور و طبیعی است در چنین شرایطی نتیجهگیری هم دشوار میشود و سرجمع نمرات و امتیازات دانشآموزان اُفت خواهد کرد و یکی از نگرانیهای جدی والدینی که دختر یا پسر کنکوری دارند، همین است.
«برق خورشیدی»؛ یک تیر و چند نشان
این مسیر از آنجایی اجتنابناپذیر است که آب و خاک استان مازندران نیاز به توجه بیشتر دارد و لازم است در یک برنامه بلندمدت، تولید برق در نیروگاههای بزرگ و کوچکی که مازوت، گازوییل و حتی گاز میسوزانند و آلایندگی بسیاری دارند در این اقلیم متوقف شود و جای خود را به نیروگاههای برق خورشیدی بدهد.
«بر رسولان پیام باشد و بس»
این کلک با رویاهای چندان رقصید و این خامه بر خیالاتی بسيار، لیک زمانه گاه سر سازش ندارد و این خامه، چه سرخوردگیها دید و ببیند؛ با این همه، عشق به بیداری، راهی الّا رفتن و رسیدن نمیداند...