به گزارش تفکر، روز گذشته «عبدالناصر همتی» وزیر اقتصاد دولت چهاردهم و ازجمله وزیرانی که رسانه‌های همسو با دولت عنوان ژنرال را به وی داده بودند، تنها شش ماه پس از آغاز به کار خود توسط مجلس استیضاح شد و از دولت رفت و ساعاتی پس از آن «محمدجواد ظریف» نیز در یادداشتی کوتاه به دیدار خود با غلامحسین محسنی اژه‌ای رییس قوه قضاییه اشاره کرد و گفت به توصیه وی استعفای خود را تقدیم رییس‌جمهور کرد و از دولت چهاردهم جدا شد. 

یکی از فعالان شناخته‌شده سیاسی و مطبوعاتی درپی این اتفاقات، طعنه‌ای پراند و گفت اگر «احمد میدری» وزیر تعاوت، کار و رفاه اجتماعی و «محمدرضا ظفرقندی» وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی هم از دولت چهاردهم جدا شوند، وفاق کامل می‌شود !

صرف‌نظر از این دو اتفاق و همچنین صرف‌نظر از این‌که در حوزه اقتصادی و سیاست خارجه دولت چهاردهم از امروز چه اتفاقی خواهد افتاد، این ترک اجباری -استیضاح- و ترک اختیاری -استعفا- یک پیام روشن دارد و آن این است که دولت مسعود پزشکیان بیش از گذشته از شعارها و وعده‌های خود در حوزه اقتصاد و سیاست خارجه زاویه خواهد گرفت و بیشتر به دولتی که تندروهای مجلس و طیف پایداری خوش دارند، شبیه خواهد شد.

بدون آنکه قصد جانبداری از دو فرد یادشده داشته باشیم و به‌رغم نقدهایی که به دولت وارد می‌دانیم باید بگوییم در میان وزیران دولت چهاردهم، همتی بالاترین صبغه و سابقه اقتصادی را داشت، نامزد انتخابات بود و در مناظره‌های خرداد 1400 در برابر رییسی قرار داشت و منتقد جدی مدل حکمرانی تندروها بود و افزون بر آن همواره بر حل موضوعاتی چون تعاملات سیاسی با جهان، حل «fatf» و رفع تحریم‌ها تأکید داشت.

محمدجواد ظریف هم مهم‌ترین وزنه در دولت چهاردهم بود که از یک‌سو مورد اعتماد شخص رییس‌جمهوری بود و ازدیگر سو مورد کینه تندروها قرار داشت هم به دلیل امضای برجام در دولت حسن روحانی در سال 1394 و هم به دلیل کمک ویژه به کمپین انتخابات مسعود پزشکیان در تیرماه 1403.    

به همین دلیل بود که تندروهای مجلس از چند ماه قبل حمله به ظریف را در دستور کار خود قرار دادند و همزمان برای استیضاح همتی نیز چنان عجله کردند که ظرف 6 ماه وی را نیز از قطار دولت بیرون انداختند تا به 13 میلیون رأی‌دهنده به سعید جلیلی دلداری دهند و بگویند پرچم دست آنان است و پیش‌بینی می‌کنیم وزارت امور خارجه دولت چهاردهم بیش از گذشته دست به عصا راه خواهد رفت و برای وزارت اقتصاد نیز مجلس به فردی رأی خواهد داد  که در میدان عمل، بیشتر به اقتصاد بسته و برنامه‌های دولت در سایه جلیلی وفادار باشد تا دولت مسعود پزشکیان اما آیا این تغییر روش، مشکلات را حل خواهد کرد ؟ قطعاً خیر چون هدف مجلس از این استیضاح و استعفا حل مشکلات اقتصادی نبوده و نیست.