به گزارش تفکر، طی چند هفته گذشته که بحران زباله در بابل اوج گرفت و هنوز هم ادامه دارد، رییس محیط‌زیست شهرستان بابل گفت: مهم‌ترین راهکار برای برون‌رفت از مشکل زباله بابل، راه‌اندازی زباله‌سوز مرکز مازندران است. [تسنیم مازندران؛ 10 اسفند]

روز گذشته فرماندار ساری با بیان این‌که زباله‌سوز گامی اساسی در مدیریت پایدار پسماند در مرکز استان است، گفت: روند احداث پروژه نیروگاه زباله‌سوز ساری با سرعت بیشتری در حال انجام است. [مهر مازندران؛ 12 اسفند]

برخی اعضای شورای شهر ساری نیز برای منابع درآمد پایدار مرکز استان  مازندران چشم طمع به زباله‌سوز دارند تا زودتر افتتاح شود و زباله‌های دیگر شهرهای استان و حتی کشور را بیاورند کنار شهرک صنعتی آقامصطفی خمینی و بسوزانند و پول بگیرند و یک لحظه با خود فکر نمی‌کنند وقتی گاز مورد نیاز در مقاطعی از سال برای مراکز تولیدی قطع می‌شود و مدارس و ادارات از خوف افت فشار گاز، هفتگی تعطیل می‌شود، با کدام سوخت قرار است این زباله‌ها سوزانده شود جز مازوت و با مازوت‌هایی خارج از استاندارد، تکلیف آلودگی هوا چه می‌شود !   

از طرف دیگر «مهدی یونسی رستمی» در نشست مشترک با نمایندگان مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری با موضوع پسماند که در دفتر نماینده ولی فقیه برگزار شد، گفت: در ارتباط با تجهیزات زباله‌سوز ساری به ما دروغ گفتند و قراردادی شبیه عهدنامه ترکمنچای منعقد شده که نه راه پیش داریم و نه راه پس!

وی در ارتباط با زباله سوز نوشهر نیز هشدار داد: معضل آلودگی کارخانه زباله‌سوز نوشهر هم جدی است. [فارس مازندران؛ 9 اسفند 1403]

معاون سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور در نشت خبری خود به‌مناسبت هفته هوای پاک -دو ماه قبل- گفته بود: زباله‌سوزهایی که برای مازندران خریداری و نصب کردند مناسب شرایط مرطوب منطقه نبود و الان در شهری مانند نوشهر به علت رطوبت بالا، زباله‌سوزها درست کار نمی‌کنند. [پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور]

مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران نیز درخصوص آلودگی هوای مازندران گفت: نیروگاه نکا به‌عنوان اصلی‌ترین منبع آلایندگی هوا در مازندران به اندازه کل سوخت فسیلی که در استان مصرف می‌کنیم مازوت می‌سوزاند و متاسفانه مازوت مصرفی در این نیروگاه هم کیفیت پایینی دارد. [ایرنا مازندران؛ 12 اسفند]

برابر مجموعه اظهارات نقل شده، تنها امید برخی مدیران برای حل ابرچالش زباله در استان مازندران، زباله‌سوز است آن هم زباله‌سوزی که مناسب آب و هوای مرطوب مازندران نیست، تا امروز هزینه‌ای چند برابر هزینه واقعی روی دست استان گذاشته است، سوخت آن مازوت است و مازوت مصرفی در مازندران نیز خارج از استاندار است و آلایندگی بالایی دارد و بدتر از همه مشخص نیست پس از افتتاح، مانند زباله‌سوز نوشهر چه اندازه کارایی داشته باشد.

تناقض‌هایی که در سخن مدیران دیده و شنیده می‌شود که تنها به چند نمونه کوتاه آن اشاره شد، حکایت از بیگانگی برخی از این مدیران با دانش اولیه مدیریت پسماند دارد و همچنین کاملاً گویا است که در زباله‌سوز نیز مانند دفن و دپوی زباله و ایجاد لندفیل به بن‌بست رسیده‌ایم و چاره‌ای نداریم جز این‌که با یک پارادایم‌شیفت عاقلانه، به سمت تفکیک زباله از مبدأ حرکت کنیم که تنها راه مقابله با ابرچالش پسماند است و آن هم باید با آگاهی و همراهی آحاد شهروندان باید اجرا شود.