به گزارش تفکر، یک ماه قبل مهدی یونسی رستمی بهعنوان نخستین استاندار دولت چهاردهم در استان مازندران معرفی شد و ساعاتی قبل و با احکام جداگانه استاندار، یک معاون و دو فرماندار معرفی شدند.
انتصاب «رضا گنجی جویباری» به عنوان معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری که طی چند سال حضور حسن خیریانپور به حال خود رها بود و محلی برای جولان چند نفر محسوب میشد، یکی از خدمات ماندگار و اقدامات ارزشمند مهدی یونسی رستمی است.
گنجی جویباری فرزند شهید و فرماندار اسبق جویبار است و سالها نیز در مجموعه امدادخودرو مدیریت داشت و از همه اینها مهمتر، مدیری دغدغهمند است آن هم در شرایطی که اقتصاد به بیان رهبر معظم انقلاب، دغدغه اصلی کشور است.

معارفه «محمد حامدی رستمی» بهعنوان فرماندار بهشهر نیز اقدامی بسیار هوشمندانه بود. فرماندار جدید بهشهر، از خانواده وزارت کشور با سابقه بیش از دو دهه خدمت در دفتر سیاسی استانداری و معاونت سیاسی امنیتی فرمانداری بزرگترین شهر شرق مازندران و مدیری بومی از همین منطقه است.

در اقدامی دیگر سرکار خانم «جمیله قائیپاشا» بهعنوان نخستین زن در تاریخ مازندران فرماندار سوادکوه شمالی معرفی شد. معرفی سرکار خانم قائی پاشا، از این نظر واجد اهمیت است که وی نخستین فرماندار زن در تاریخ استان مازندران است که در دولت وفاق رقم خورد و میتواند مایهی دلگرمی جامعه شریف زنان باشد، زنانی که هم از نظر جمعیتی و هم از نظر تخصص و تحصیلات به سطحی رسیدهاند که نمیتوان آنان را نادیده گرفت.
و سرانجام کنکور ...
بهخاطر شرایط جنگی فرایند برگزاری آزمون نهایی طولانی شد و بلافاصله پس از آن، کنکور و طبیعی است در چنین شرایطی نتیجهگیری هم دشوار میشود و سرجمع نمرات و امتیازات دانشآموزان اُفت خواهد کرد و یکی از نگرانیهای جدی والدینی که دختر یا پسر کنکوری دارند، همین است.
«برق خورشیدی»؛ یک تیر و چند نشان
این مسیر از آنجایی اجتنابناپذیر است که آب و خاک استان مازندران نیاز به توجه بیشتر دارد و لازم است در یک برنامه بلندمدت، تولید برق در نیروگاههای بزرگ و کوچکی که مازوت، گازوییل و حتی گاز میسوزانند و آلایندگی بسیاری دارند در این اقلیم متوقف شود و جای خود را به نیروگاههای برق خورشیدی بدهد.
«بر رسولان پیام باشد و بس»
این کلک با رویاهای چندان رقصید و این خامه بر خیالاتی بسيار، لیک زمانه گاه سر سازش ندارد و این خامه، چه سرخوردگیها دید و ببیند؛ با این همه، عشق به بیداری، راهی الّا رفتن و رسیدن نمیداند...