به گزارش تفکر، یکی از مشکلات جدی استان مازندران ساخت و ساز غیرمجاز است و افراد یا باندهایی که بدون اخذ تغییر کاربری اقدام به بالا بردن برج و بارو در میانه مزارع کشاورزی و در دل اراضی ملی می‌کنند و ویلا می‌سازند و زمانی که ساختمان را ساختند و امتیازهای قانونی چون آب، برق و گاز را گرفتند، دستگاه‌های نظارتی وارد عمل می‌شوند و شکایت به محکمه می‌برند و دستگاه قضا نیز حکم به تخریب می‌دهد و تمام ! 

البته که منظور ما این نیست که نباید با متجاوزان به عرصه‌های ملی و کسانی که اراضی کشاورزی را مورد تاخت و تاز قرار می‌دهند فرصت داد و با تخلّفات آنان برخورد نکرد. حرف ما این است که نوشدارو نباید پس از مرگ سهراب باشد که نه به سهراب جان می‌بخشد و نه اندوه ابدی را از قلب رستم دور می‌کند. 

کاش این حضرات از خود بپرسند مگر ساختمان صرف نظر از آن‌که مالک آن چه کسی باشد، سرمایه ملی نیست و مگر مصالح ساختمانی از سیمان و آجر و آهن سر به فلک هفتم نرسانده است و حقیقتاً نمی‌توان به گونه‌ای نظارت و اِعمال قانون کرد که قبل از آن‌که ساختمان‌های غیرمجاز ساخته شوند، جلوی احداث آن را گرفت ؟

البته این حرف ما نیست و بسیاری از مدیران نیز از این سرمایه‌سوزی آگاهی دارند به‌عنوان نمونه شاهرخ جهانشاهی فرماندار نوشهر عصر امروز درنشست بررسی راهکارهای مقابله با ساخت‌وسازهای غیرمجاز با تأکید بر لزوم تشدید نظارت‌ها برای جلوگیری از تخلّفات ساختمانی گفت: دستگاه‌های متولی باید از همان مراحل اولیه با ساخت‌وسازهای غیرمجاز برخورد کنند تا از تغییر کاربری غیرقانونی اراضی و هدررفت سرمایه‌های ملی جلوگیری شود.

نکته‌ای که همه دستگاه‌ها باید به آن توجه کنند این است که زمینی زراعی که امروز به ویلا تبدیل می‌شود، حتی پس از تخریب سازه دیگر به چرخه تولید بازنمی‌گردد نمی‌شود در آن کشاورزی کرد و این خسارتی است که نسل‌های آینده نیز هزینه آن را خواهند پرداخت.

شیوه مقابله با آن نیز روشن است. نهادهای نظارتی فعال‌تر باشند و جلوی تخلّفات مشابه را در گام نخست بگیرند و اگر دستگاه‌های خدمات‌رسان چون آب، برق و گاز به مالکان چنین بناهایی امتیاز واگذار کردند نیز مقصر شناخته و کارشناسانی که از این واحدها بازدید کردند، به پرداخت جریمه محکوم شوند. 

هر روز در خبرگزاری‌ها شاهد صحنه‌هایی از تخریب ویلاهای میلیاردی و دیوارهای بلند در دل اراضی کشاورزی و حاشیه جنگل و مرتع هستیم که مدیران با افتخار عکس و فیلم آن را نمایش می‌دهند در حالی‌که این عکس و فیلم‌ها سند محکمی است بر بی‌عملی نهادهای مسئول و دستگاه‌های ناظر.  

این تخریب‌ها علاوه برآن‌که معنایی جز نابودی سرمایه‌های ملی ندارد، موجب احیای زمین کشاورزی هم نخواهد شد و این معامله‌ای دوسرباخت است.