به گزارش تفکر، از یک سو، مسأله پسماند و زباله‌هایی که سال‌هاست دامن‌گیر این شهر شده و نفس‌های محیط زیست را به شماره انداخته و از سوی دیگر، کمربندی‌های ناامن و طرح‌های ناتمام عمرانی که چون زخمی کهنه بر پیکر شهر خودنمایی می‌کنند. معضل ترافیک، به‌ویژه در نقاط مرکزی شهر، هر روز بر اعصاب شهروندان می‌تازد و وقت و انرژی آنان را هدر می‌دهد.

اما آنچه از این هم نگران‌کننده‌تر است، افزایش آسیب‌های اجتماعی در محلات مختلف ساری، به‌ویژه در مناطق کم‌برخوردار و حاشیه‌ای است. مناطقی که سال‌هاست از توسعه متوازن شهری محروم مانده‌اند و امروز با معضلاتی نظیر اعتیاد و انواع بزهکاری دست به گریبانند. اگرچه به تازگی سه محله از ساری به‌عنوان الگوی برتر اجتماع‌محور کشور معرفی شده‌اند، اما این تنها قطره‌ای در برابر دریای نیازهای اجتماعی این شهر است.

و بالاخره مهم‌ترین چالش ساری، نوسانات مدیریتی و عدم ثبات در رأس هرم اجرایی شهر است. شهرداری ساری در سال‌های اخیر، مدیران متعددی به خود دیده است؛ مدیرانی که هر یک آمدند و رفتند، اما آنچه برای مردم ماند، وعده‌های برآورده‌نشده و طرح‌های نیمه‌تمام بود. برخی از این مدیران به ناکارآمدی متهم شدند و برخی دیگر، با وجود سابقه درخشان در توسعه شهری، آنچنان که باید نتوانستند مسیر خود را ادامه دهند.

در چنین شرایط خطیری، شورای اسلامی شهر ساری به‌عنوان نمایندگان مستقیم مردم، مسئولیتی بس سنگین و تاریخی بر دوش دارد. شورایی که باید عصاره خرد جمعی و اراده مردمی باشد، اکنون در آزمونی دشوار قرار گرفته است: آزمون عبور از بحران‌های مزمن و بازگرداندن آرامش و امید به مرکز استان.

شورای شهر ساری می‌تواند با برنامه‌ریزی مدون و نظارت مستمر، نقشی تعیین‌کننده در حل این معضلات ایفا کند:

* ایجاد ثبات مدیریتی و انتخاب شهرداری کارآمد؛

 اولین و مهم‌ترین وظیفه شورا، انتخاب شهرداری توانمند، با برنامه و دارای سابقه روشن است؛ نه مدیری که خود نیاز به آموزش داشته باشد. شورا باید با پرهیز از حاشیه‌سازی و اختلافات داخلی که متأسفانه در دوره‌های قبل گریبان‌گیر این نهاد بوده است، زمینه را برای مدیریتی پایدار و تحول‌آفرین فراهم آورد. ثبات مدیریتی، رمز موفقیت هر طرح توسعه‌ای است.

* حل معضل پسماند و بهبود زیست ‌شهری؛

 شورا می‌تواند با تصویب بودجه‌های مناسب و جذب سرمایه‌گذار برای احداث نیروگاه زباله‌سوز یا کارخانه کمپوست، مشکل مزمن پسماند ساری را که سال‌هاست گریبان‌گیر این شهر است، برای همیشه حل کند. لازم است ساماندهی پسماند باید به‌عنوان یک اولویت ملی در مرکز استان دنبال شود .

* توجه ویژه به مناطق کم‌برخوردار؛

شهرداری ساری باید بیش از پیش به مناطق محروم و آسیب‌پذیر شهر توجه کند. بسیاری از آسیب‌های اجتماعی با کارهای عمرانی و فرهنگی مناسب قابل پیشگیری است. ایجاد فضاهای ورزشی و فرهنگی در این مناطق، می‌تواند جوانان را از آسیب‌ها مصون دارد و نشاط را به این محلات بازگرداند.

* تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و بهبود زیرساخت‌ها؛

 شورا باید با پیگیری مستمر از دستگاه‌های اجرایی، موضوع تعیین تکلیف زیرگذرها، پل‌ها و کمربندی‌های ناتمام را در اولویت قرار دهد. تکمیل این پروژه‌ها، گره‌های ترافیکی شهر را باز کرده و رضایت شهروندان را همراه خواهد داشت.

* تقویت بعد فرهنگی و اجتماعی مدیریت شهری؛

 شورا می‌تواند با حمایت از برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی هدفمند، به کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک کند. مبلمان شهری متناسب با هویت اسلامی-ایرانی و برنامه‌های مناسبتی ارزشی، می‌تواند روحیه نشاط و امید را در جامعه تقویت کند.

* حسن ختام؛

ساری، این شهر تاریخی و کهن، امروز بیش از هر زمان دیگری به همدلی، تدبیر و عزمی راسخ نیاز دارد. شورای اسلامی شهر ساری با درک عمیق از مسئولیت خطیر خود، می‌تواند پرچمدار تحول در مرکز استان باشد.

ساری به مدیری می‌اندیشد تجربه‌اندیش و آینده‌نگر؛ مدیری که طرحی نو دراندازد و شهری را که در گردابی از مشکلات دست و پا می‌زند، به ساحل آرامش و توسعه رهنمون سازد.

به امید آینده نو که در آن، ساری واقعاً الگویی برای سایر شهرهای مازندران شود و نامش، چون گذشته‌های دور، بلندآوازه و سربلند باشد.

به قلم: مهدی کارگر خارکشی عضو نظام مهندسی ساختمان و انجمن انبوه‌سازان استان مازندران، کارآفرین و فعال اجتماعی