به گزارش تفکر، مدیرکل حفاظت محیطزیست مازندران از تدوین شش اصل راهبردی در استان خبر داد و گفت: دانشمحوری، برنامهریزی زیستبومی، شبکهسازی و مشارکتپذیری، توافقسازی و پیوند حفاظت با معیشت، آیندهپژوهی و تابآوری و همچنین یادگیری نهادی و مستندسازی تجربیات محورهای اصلی این رویکرد جدید هستند.
کنعانی با اشاره به شکلگیری یک تیم تخصصی در محیطزیست مازندران از سال ۱۳۹۵ افزود: هر زمان به این مجموعه اعتماد شد توانست مأموریتهای خود را بهدرستی انجام دهد و بسیاری از برنامههای تخصصی محیطزیستی استان نیز با اتکا به همین ظرفیت اجرایی شده است.
وی حضور معاونان تخصصی سازمان حفاظت محیطزیست کشور در استان را ارزشمند دانست و گفت: پیچیدگیهای اکولوژیک و تنوع زیستی مازندران ایجاب میکند مدیران و متخصصان ملی برای حل مسائل محیطزیستی استان در کنار مجموعه استانی باشند.
مدیرکل حفاظت محیطزیست مازندران همچنین از نقش دانشگاهها تشکلهای مردمنهاد فعالان محیطزیست و جوامع محلی در پیشبرد برنامههای حفاظتی تقدیر کرد و افزود: بدون شکلگیری شبکهای از کنشگران محیطزیستی امکان تحقق اهداف حفاظتی وجود نداشت.
کنعانی با تشریح تجربه مدیریتی یک سال گذشته در استان تصریح کرد: تلاش کردیم همه لایههای مدیریتی از سطح ادارهکل تا پاسگاههای محیطبانی را درگیر تصمیمسازی و اجرا کنیم و نگاه خود را از اجرای صرف پروژهها به سمت تغییر پارادایم مدیریتی سوق دهیم.
وی ادامه داد: امروز باید از حفاظت به حکمرانی محیطزیست عبور کنیم یعنی از حفاظت پادگانی و واکنشی به سمت حفاظت مشارکتی تصمیمساز و دادهمحور و مدیریت یکپارچه زیستبوم حرکت کنیم.
مدیرکل حفاظت محیطزیست مازندران تأکید کرد: موضوعاتی نظیر مدیریت آب و سرزمین، حریق، گردشگری، تابآوری اکولوژیک، حفاظت از گونهها و اقتصاد محلی همگی مسائل حکمرانی هستند و تنها با مدیریتِ بخشی، قابلِ حل نیستند.
کنعانی خاطرنشان کرد حفاظت پایدار بدون مشارکت اجتماعی حضور دانشگاهها تشکلهای مردمنهاد جوامع محلی و ایجاد پیوند میان حفاظت و معیشت امکانپذیر نیست.
وی با تأکید بر اهمیت ثبت و انتقال تجربیات مدیریتی افزود بخشی از تاریخ حفاظت محیطزیست با بازنشستگی یا جابهجایی مدیران از بین رفته و باید حافظه نهادی و مدیریتی در سازمان تقویت شود تا تجربیات موفق قابل انتقال به نسلهای بعدی باشد.
مدیرکل حفاظت محیطزیست مازندران در پایان گفت: این نشست صرفاً ارائه چند پروژه نیست بلکه آغاز فرایند گذار به حکمرانی یکپارچه تنوع زیستی است و آینده حفاظت محیطزیست در کنترل طبیعت نیست بلکه در فهم پیچیدگیها و توسعه حکمرانی است.